Diary, Lifestyle, Wanderlust

Diary 5-03 t/m 13-03: Wintersport!

Helaas zit de wintersportvakantie er alweer op, maar wat heb ik genoten. Meters sneeuw, tien kopjes warme chocolademelk met slagroom, mijn familie en de zon waren dit jaar allemaal van de partij. De wintersport begon thuis al met voorpret door de geweldige weersverwachting in Saint Sorlin d’Arves. Het zonnetje zou de hele week schijnen terwijl de week ervoor veel sneeuw viel. Perfecter kan bijna niet! Ski je met mij mee?

Zaterdag
Wintersport busreis
De wekker gaat af en ik bedenk me gelijk dat het zaterdag is. Dé zaterdag dat we – Stefan, mijn moeder, mijn broertje en ik – met de bus richting het skigebied Les Sybelles vertrekken. Zoals altijd moet ik mijn koffer en bustas nog inpakken. Dit gaat vrij snel waardoor ik vervolgens nog twee uur ongeduldig moet wachten. Gaan we al? Ieder kwartier kijk ik op de klok, maar de tijd gaat langzaam. Als om half vier onze ‘taxi’chaffeurs voor de deur staan, sta ik als eerste bij de auto. Eenmaal in de bus geïnstalleerd verloopt de reis soepel; we stoppen een paar keer om andere wintersportliefhebbers op te pikken, maar we hoeven zelf niet over te stappen. De bus slaapt nog steeds niet zo comfortabel als een eigen bed, maar de gedachte aan onze bestemming maakt alles goed.

Zondag
Om half acht roept de chauffeur om dat we bijna op onze bestemming zijn aangekomen. Helaas is de bergpas afgesloten omdat er te veel sneeuw is gevallen. Met een omweg vol smalle paden en veel tegenliggers komen we een uur later dan gepland aan. Onze chauffeurs krijgen een applaus als afscheid en wij gaan richting het ontbijt. We mogen ook al onze kamers in om even snel op te frissen en dat is super fijn! Om half 11 staan we op de piste en het is nog een beetje bewolkt, maar de sneeuwkwaliteit is super. Voor Stefan is het zijn tweede jaar, dus we blijven op de groene pistes. Even opnieuw inkomen en rustig aan doen na een ‘slechte’ nachtrust. Na het diner doen we nog een drankje in de bar, maar daarna is het tijd om het bed in te duiken.

Maandag
Wintersport maandag
De gordijnen gaan open en we worden begroet door de zon en een strakblauwe lucht. Na een uitgebreid ontbijt skiën we richting Le Corbier. Het is echt prachtig weer en we genieten volop. Na een paar afdalingen is het tijd voor de lunch op het terras. De ober komt aangelopen met zijn dienblad en laat vervolgens een glas rode wijn vallen. Mijn nieuwe – witte – skibroek wordt onder andere het slachtoffer van dit ‘ongelukje’. Gelukkig was mijn skibroek écht waterdicht, dus trok de wijn niet in de stof. Helaas gold dit niet voor mijn shirt. Later in de lift zet ik mijn skibril op met een nat voorhoofd als gevolg – not amused -. De rode wijn heeft mijn outfit nu officieel overal getroffen. Het uitzicht in de bergen zorgt gelukkig snel voor een omslag in mijn humeur. Ik lijk wel gek als ik mijn vakantie laat verpesten door de onhandige ober en ik besluit om te genieten.

Dinsdag
Zo zonnig het maandag was, zo mistig is het vandaag. Stefan moet nog een schoolopdracht inleveren en mama besluit om een boek te lezen. Alex en ik laten ons niet kennen en gaan samen de piste op. We blijven eerst wat lager in het dal, maar zoeken het daarna wat hoger op. Samen pakken we een paar zwarte pistes totdat het te mistig wordt. Rond het middaguur komen ook Stefan en mama naar boven om te lunchen. In de middag pakken we nog een paar pistes, maar we blijven dichtbij het dorp. De avond sluiten we af met twee potjes Kolonisten van Catan – die ik beiden verloor –. ’s Avonds besef ik me eindelijk dat ik de hele dag rondgelopen heb zonder spierpijn in mijn kuiten. Al zolang ik mijzelf kan herinneren heb ik daar vanaf de derde dag super veel last van. Zal die pre-ski workout dan toch geholpen hebben of komt het puur door het hardlopen? I like it!

Woensdag
Woensdag 9 maart
Het is alweer woensdag; wat gaat de tijd snel. Het weer van maandag stelde niks voor vergeleken met vandaag. Tijd voor een skitour richting La Toussiere. Boven op de berg drinken we een warme chocomelk met slagroom. De chocolademelk – met klonten – stelde niet zoveel voor, maar de slagroom was écht heerlijk. Het was wel nog iets te koud om op het terrasje te zitten door de ijzige wind. We pakken nog een paar pistes, maar het is druk in dit gebied. Sommige skiers hebben helaas geen controle en Stefan wordt twee keer door anderen onderuit geskied. Hij overleeft het gelukkig zonder kleerscheuren en we duiken snel een zonnig terrasje op die we zagen vanuit de stoeltjeslift; tijd voor lunch! Na de lunch skiën we weer naar ons eigen dorp waar we nog een terrasje pakken voor een glühwein en tarte tartin. De dag eindigde met een barbecue bij het hotel.

Donderdag
Op donderdag beginnen we met z’n drieën, want Alex is na een nachtje stappen nog even zijn bed ingedoken. De zon doet weer goed zijn best waardoor we de hele middag op een terrasje eindigen – oeps -. We waren niet de enige, want in het hotel zit iedereen met een bruine snoet – en witte ogen – aan tafel. ’s Avonds was er een vuurwerkshow op de piste, maar deze was niet erg spectaculair. De beste skishow – inclusief vuurwerk – blijft tot nu toe in Maria Alm plaatsvinden.

Vrijdag
Vrijdag 9 maart
Argh, het is alweer de laatste dag! We staan vroeg op om te ontbijten, want om negen uur moeten we uitchecken. Een voordeel hiervan is dat we vroeg op onze ski’s staan om nog even van de omgeving gebruik te maken. We skiën aardig wat kilometers en we kruizen twee dorpen. In Le Corbier drinken we een warme choco op het terras van Le Yeti en een paar uur later eten we wat in de buurt van La Chal. Dan is het tijd om terug te skiën en om drie uur naderen we ons favoriete tentje. We kijken elkaar aan: ‘Nog eentje om het af te leren?’. We sluiten de dag hier af met een glühwein en crêpes. Ik ervaar gemengde gevoelens; het was een prachtige laatste dag, maar het liefst zou ik nog een maand blijven. Deze vakantie was weer een bevestiging van hoeveel ik van de Alpen houd. Om zeven uur zwaaien we de reisleider en het hotel uit en vertrekken we richting Nederland.

Zaterdag
Het is half zeven en we staan in Maastricht om de eerste mensen te ‘dumpen’. Helaas moeten wij nog een tijdje rijden en komen we pas om half elf thuis aan. We drinken koffie en daarna is het tijd om uit te pakken. Bij de post vind ik trouwens mijn startnummer voor de Zandvoort Circuit Run die volgende week zondag plaatsvindt. ’s Middags werk ik nog even in de tuin, want het zonnetje schijnt en het lijkt wel een oerwoud. Verder blijft het een rustige dag en gaan we op tijd naar bed. En wat slaapt dit bed lekker na zo’n lange busreis van zestien uur!

Zondag
zondag 13 maart
Het zonnetje schijnt alweer vandaag! Volgens mij hebben we de zon uit Frankrijk meegenomen naar Nederland. Op de planning staat een hardlooprondje van acht kilometer, maar dit verandert in een wandeling over het IJmuiderstrand met mama en Stefan. Uiteindelijk eindigen we op het terras van Zilt aan Zee en blijven we iets langer zitten dan gepland. Het plekje uit de wind en het zonnetje zorgt voor een aangenaam temperatuur; nog even nagenieten van de wintersport. Later in de middag rijden we richting Apeldoorn om even gedag te zeggen tegen Stefans ouders én om naar hun nieuwe huis te kijken. Aan het eind van de dag rijd ik terug naar IJmuiden, terwijl Stefan weer naar Groningen vertrekt. Gelukkig zien we elkaar snel weer!

Kortom het was weer eens een geweldige week! Hoe was jouw week? Zie ik jou volgende week op de Zandvoort Circuit Run?

Liefs,

Daniëlla

Previous Post Next Post

You Might Also Like

Nog geen reacties

Laat jouw reactie achter