Teamfoto Sunshower van Mud Masters 2016 in Biddinghuizen
Food & Fit, Race

Weekend diary #2 – Mud Masters 2016

Op het moment dat ik dit schrijf heb ik nog steeds overal spierpijn. Afgelopen zondag was het zover en liep ik mee aan de Mud Masters 2016. Niet het parcours van zes, maar zelfs twaalf kilometers lang. Voor sommigen zal dit een lachertje zijn, maar ik had nog nooit eerder meer dan acht kilometer gelopen. Je snapt vast wel dat ik het onderweg zwaar had. Ik ben mijn team heel erg dankbaar dat zij mij die laatste paar kilometers enorm stimuleerde en motiveerde. Zonder hen had ik waarschijnlijk al veel eerder opgegeven.

 Go otters

Mud Masters 2016

Om 14.00 uur begint de warming-up voor ons in de startgroep Otters. Dit gaat prima; een beetje springen en een beetje dribbelen. Om 14:10 start de race dan echt en na letterlijk een paar meter komen we al bij het eerste obstakel aan. Wat zal ik zeggen… De één gaat er wat soepeler overheen dan de ander. De obstakels die de komende 3 kilometer volgen gaan verder prima. Toch voel ik na de drie kilometer mijn benen al wat zwaarder worden – hmm, dit had ik van te voren niet bedacht –.

Kilometer 4 – 6

mud-masters-2016-2

Toch gaat het al snel weer lekker. Ik weet nog steeds niet of dat kwam door de geweldige obstakels in dit deel van het parcours of doordat ik door mijn dip heen was. Dit deel van het parcours was wat mij betreft waar Mud Masters 2016 om draaide. We mochten ‘spelen’ in de modder, van de 10 meter hoge glijbaan af en kregen een executie. Dit laatste obstakel was echt een vreemd gevoel; de grond verdween letterlijk onder je voeten. . Maar goed, we zijn ondertussen op de helft en zijn ongeveer 1,5 uur bezig.

Kilometer 7 – 11

mud-masters-2016-3

Argh, deze kilometers en de obstakels waren echt zo zwaar. Op een gegeven moment heb ik ervoor gekozen om de obstakels waarbij je omhoog moest klimmen over te slaan. Mijn lichaam kon het gewoon niet meer aan, dus had ik de prioriteit gezet op de 12 kilometer uitlopen. Dit had ik trouwens niet gered zonder mijn persoonlijke heldin. Deze alinea wil ik je daarom even voorstellen aan Jorine – zie middelste foto –. Jorine heeft mij er echt doorheen gesleept. Ze bleef bij mij lopen en moedigde mij aan om door te gaan. Ik vond dat echt zo lief, want ze had ook door kunnen rennen met de jongens mee – die trouwens wel bij iedere obstakel wachtten op ons-! Wat mij betreft heeft Jorine de prijs voor de beste teamspeelster gewonnen. Bedankt Jorine, zonder jouw steun en motivatie was het nog zwaarder geweest om door te gaan.

De finish

Mud Masters 2016

Oké, de Turbo Wash is in zicht! Vol goede moed haal ik nog het laatste beetje energie naar boven, want dit is de finish van Mud Masters 2016. Althans, dat dachten we… Nadat we de Turbo Wash uitlopen zien we nog twee obstakels die we moeten overwinnen. Hmm, dit is een beetje een tegenvaller, maar het zijn de laatste meters. Verderop zien we namelijk wel de echte finish. Met het hele team komen we samen binnen. Blij en trots dat we het met z’n allen gehaald hebben! Nadat we ons hebben afgespoeld – want dat was wel nodig –  zijn we toe aan een heerlijk patatje en een drankje.

Conclusie Mud Masters 2016

Het evenement is echt geweldig georganiseerd! Achteraf gezien was de zes kilometer voor mij persoonlijk voldoende geweest. Qua kracht hield ik het gewoon niet meer vol. Toch ben ik supertrots op mijn team en mezelf, want we hebben dit toch maar even met z’n allen gedaan. Dit was daarom ook zeker niet de laatste keer dat ik mee zal doen aan dit evenement.

Heb jij al een meegedaan aan de Mud Masters? Vertel; wat vond jij ervan?

Liefs,

Daniëlla

Previous Post Next Post

You Might Also Like

1 reactie

  • Reply Jorine september 27, 2016 at 6:37 pm

    Jij bent de held van de dag voor mij! Dat is pas doorzetten, het was te gek om met je te lopen.

  • Laat jouw reactie achter